Ευθυ…Γραμμ….ίζοντας χωριουδάκια στα σύνορα (Γράμμος )

27 / 06 / 2019

Στα σύνορα …..

Είναι πια η τετάρτη φόρα που με βρίσκει η ρόδα μου να περιτριγυρίζω στα μέρη αυτά , τον τελευταίο ένα μίση χρόνο! Μέρη ξεχασμένα από την ηχώ και τα φώτα των πόλεων , ξεχασμένα από υποψήφιους δημοτικούς σύμβουλους ή βουλευτές , ξεχασμένα από την υπόλοιπη πολιτισμένη χωρά μας ! Χωριά που κάποτε απαριθμούσαν χίλιους και πλέον κάτοικους , να στέκονται λιγοστοί νοματαίοι στα σύνορα αυτής της χωράς ! Άνθρωποι στις πλατείες των χωριών περιμένοντας τον περαστικό – επισκέπτη να του εξιστορήσουν τα δρώμενα. Χωριά που ενώνονται μόνο με χώμα , χώμα που κάποτε φυλές σφαζόντουσαν για τα κομμάτια γης , για το που θα μπει η ‘πυραμίδα΄ της διαγράμμισης της χώρας μας .

Η δύναμη της αναζήτησης και της περιέργειας είναι αυτή που τραβάει τον άνθρωπό μπροστά , να τολμά , να δοκιμάζει , να εξευρευνεί. Τι του ταιριάζει με ποια παρέα και το είδος που θέλει να περνά τις σκέψεις του, τα χαμογελά , τις αναμνήσεις , τις ιστορίες , τις περιπέτειες του! Είναι πολύ περίεργο να φθονείς ανθρώπους που ‘μοιράζεσαι’ το ίδιο πάθος , η όχι τελικά? Στον πόλεμο όλοι για ένα κομμάτι γης , φήμης ή πλούτο διεκδικούν , πιέζουν , και απαιτούν.
Έτσι λοιπόν και εγώ επέλεξα ανθρώπους που όταν κλείνει το 4G ,των κινητών , μακριά από την δημοσίευση της στιγμής , μακριά από τα λάικ και τα κεφάλια της βόλτας να μετρώ μόνο αστέρια……….
Είναι αυτά τα Σαββατοκυριακα που σε στιγματίζουν για το είδος της περιπέτειας που θέλεις να ζεις .
Την μυρωδιά του καμένου ξύλου στην φωτιά , του χάρτη της επόμενης μέρας που βγαίνει εκείνη την ώρα , της στιγμή που όλοι θα μοιραστούν την ιδέα τους.

Η παρέα …..

Έννοια δύσκολη και συνάμα απλή . Η σχέση ανάμεσα σε φίλους που συναντιούνται συχνά, ή και όχι , ανθρώπους που σκέφτονται το ίδιο και μοιραζόταν χωρίς ενδοιασμούς. Η δικιά μας παρέα έχει ρίζες μακρινές και συχνά πυκνά ενσωματώνονται και άλλα μέλη σε αυτήν ! Άνθρωποι που είχα την τιμή να γνωρίσω μέσω από φόρουμ- παρέες ιντερνετικές , έχοντας κάνει και άλλες βόλτες μαζί. Τον Κωστή με το καινούργιο υπερόπλο του , τον Γιάννη που περίμενέ υπομονετικά 2 μήνες , από την ώρα που με πρωτορώτησε εάν παίζει καμία βόλτα , τον Θέμη που πάνε πλέον 15 χρόνια που βολτάρουμε και σε κάθε είδος περιπέτειας και τον Ζύγο και τον Γιώργο , που μετά την πρόσφατη βόλτα της τριάδας στην Εύβοια έδεσε για καλά ο κορμός αυτής της ανώμυνης παρέας …..

Το ραντεβού ήταν παρασκευή του Ιονίου και στόχος να χαθούμε στα περάσματα από Βάλια Καλντα χαμηλά εως τον Γράμμο και τις Πρέσπες.

Ο Βενέτικος .

Είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του Αλιάκμονα. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους του Σμόλικα, της Βασιλίτσας, του Όρλιακα και της Βάλια Κάλντα. Ο Βενέτικος φημίζεται για τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια του. Οι όχθες του γεφυρώνονταν στο παρελθόν από 19 γεφύρια από τα οποία σώζονται τα περισσότερα. Πιο γνωστά είναι το γεφύρι του Αζίζ Αγά, κοντά στο χωρίο Τρίκωμο και το γεφύρι της Πορτίτσας κάτω από το χωριό Σπήλαιο. Το γεφύρι του Αζίζ Αγά είναι το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι της Μακεδονίας και το δεύτερο μεγαλύτερο της Ελλάδας, μετά το γεφύρι της Πλάκας στον Άραχθο.

Για μας ήταν το πρώτο μεγάλο εμπόδιο μιας και έπρεπε να τον διασχίσουμε 2 φορές για να περάσουμε από το Κηπουριο με κατεύθυνση προς το Περιβόλι Γρεβένων ! Έπειτα από αρκετά απαιτητικό κατέβασμά αντικρίσαμε τον ποταμό και το γεφύρι του Αζίζ Αγά. Λόγω τον πολλών βροχών που είχε φέτος ο Ιούνιος , το ρεύμα του ποταμού δεν μας άφηνε να τον διασχίσουμε με τίποτα. Η λύση της στιγμής, που συζητήθηκε από όλους ήταν πολύ προσεκτικά και ξεσαμαρώνοντας τα μηχανάκια , ένας – ένας να περάσουμε πάνω από το γεφύρι.

Στην δεύτερη φόρα που βρήκαμε τον βενέτικό μετά το Τρικώμο , αφού ψάχναμε όλη την περιοχή βγήκαμε πέρασμα και χαθήκαμε μες στην εθνικό δρυμό της Βάλιας Κάλντας ανάμεσα από Περιβόλι και Σμήξη Γρεβενών.

Η Βάλια Καλντα

Τι να πρωτοπείς και τι να πρωτοθαυμάσεις . Εκεί που η φύση οργιάζει και που ο χρόνος και η θερμοκρασία κατεβάσουν μια ταχύτητα , σαν να θέλουν να σε κάνουν να μείνεις για πάντα. Ο εθνικός Δρυμός της Πινδου , γνωστός ως Βάλια Κάλντα ή ζεστή κοιλάδα στα Βλάχικα, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους Δρυμόυς στα Βαλκάνια και καταφύγιο άγριων ζώων , όπως της καφετιάς αρκούδας και μέρος όπου καταφεύγουν να ξεχειμωνιάσουν τα πιο σημαντικά είδη της ελληνικής πανίδας. Αρκετές κορυφές βουνών που κυκλώνουν την κοιλάδα φτάνουν σε υψόμετρο πάνω από 2000 μέτρα.

Αναπολώντας στιγμές και εικόνες μες στον Δρυμό .

Μνημείο Αννίτσας

Λίγο πριν την Σαμαρίνα των Γρεβενών υπάρχει πάνω σε ένα λόφο το μνημείο της Αννίτσας. Στις αρχές Νοέμβρη του 1940 μια επίλεκτη Μεραρχία Αλπινιστών επιχείρησε να διεισδύσει στην Πίνδο. Στο ύψωμα αυτό που δεσπόζει ανάμεσα στη Σαμαρίνα και στους Φιλιππαίους, μια Ελληνική μικρή στρατιωτική μονάδα στελεχωμένη κυρίως από άνδρες των γειτονικών χωριών, όχι μόνο απέκρουσε την επίθεση, αλλά υποχρέωσε τους Ιταλούς να υποχωρήσουν άτακτα προς την περιοχή της Κόνιτσας. Σε ανάμνηση του γεγονότος κτίστηκε το σύγχρονο μνημείο στο υψόμετρο 1728. Επίσης είναι εκεί και το σημείο όπου ο Άγιος Κοσμάς περί του τέλους του 18ου αιώνα, τοποθέτησε ξύλινο σταυρό λέγοντας: «Αν κάποτε εχθρός έλθει από βορρά προς τα εδώ, δε θα περάσει κάτω από αυτόν το σταυρό». Έτσι λοιπόν στην μνήμη αυτόν των γεγονότων έγινε η ανέγερσή του μνημείου το 1978. Από το σημείο εκείνο μπορεί κάποιος να θαυμάζει όλη την θέα του νομού των Γρεβενών.

Αρρένες – Λίμνη Μουτσάλια

Τείνει να γίνει το αγαπημένο μου σημείο κατασκήνωσης στην Βόρεια Ελλάδα αυτή η λίμνη. Πέρυσι θυμάμαι τέτοια περίοδο , όλη η παλιοπαρέα είχαμε περάσει ενα ακόμη εκπληκτικό βραδύ λέγοντας ιστορίες και τσικνίζοντας μπριζόλες κάτω από τα αστέρια του Γράμμου .
Ο Δρόμος που ανεβήκαμε στην λίμνη είναι από την Χρυσή μετά από το πέρασμα της Φούρκας . Μας συνεπήρε η θέα και το ίσα ίσα που προλάβαμε να στήσουμε τα σκοινάκια μας με τις τελευταίες ακτίνες του ηλίου. Το υψόμετρο φτάνει στα 1.730 μέτρων και η θερμοκρασία το βράδυ πεφτεί πολύ κάτω από τους 10 βαθμούς.

Το βράδυ μας γεμάτο ιστορίες και όνειρα …..

Οι οξιές που βρίσκονται γύρω από τη λίμνη φτάνουν μέχρι τις όχθες, δημιουργώντας ένα μαγικό τοπίο γύρω ! ότι καλύτερο για το ξεκίνημα της επόμενης μέρας μας .

Ο Γράμμος

Το επόμενο πρωινό μας βρίσκει στην καρδία του Γράμμου . Ο Γράμμος είναι το τέταρτο υψηλότερο βουνό της Ελλάδας με την κορύφη του να φτάνει σε υψόμετρο 2.520 μέτρων. Ένα από τα ιστορικότερα βουνά της Ελλάδος στις περιόδους πολέμων μιας και αποτελεί την συνοριογραμμή μας με την χώρα της Αλβανίας και την πρώτη γραμμή άμυνας στον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο . Επίσης, στον Γράμμο εκτυλίχθηκε κατά το 1948-1949 η τελική και σκληρότερη φάση του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, που οδήγησε στην οριστική ήττα του Δημοκρατικού Στρατού από τον Εθνικό Στρατό. Προσπαθήσαμε να κατευθυνθούμε για στάνη Λάμπρου και το χωριό Γράμμος( Γραμμούσα) αλλά για μια ακόμη φορά η παρέα στάθηκε ατυχή μιας που ο δρόμος ήταν πάλι κομμένος από καθίζηση και κατολισθήσεις , έτσι περιτριγυρίσαμε στην νότια πλευρά του βουνού με το να τον κυκλώσουμε και να φτάσουμε στο χωριό Γράμμος .

Μελάς – Άνω Μελάς

Το μεσημέρι της δεύτερης μέρας κινηθήκαμε προς την πίσω μεριά του Βιτσίου ή Πισοδορίου , πάνω από την Καστοριά. Αφού κάναμε μια στάση στο ιστορικό χωρίο Μελάς , οπού και βρίσκεται η οικία που είχε ως κρησφύγετο ο Παύλος Μέλας , και εφονευθήκε από τούρκους καταλάθος , χωρίς να γνωρίζουν το πρόσωπό που σκοτώσανε.

Βίτσι – Βαρνούντας – Πρέσπες

Το ανέβασμα για το χιονοδρομικό του Βιτσιού είναι λίγο απαιτητικό για μηχανάκια σαν τα δικά μας , αλλά αξίζει να το δοκιμάσει κάποιος με χωμάτινες ανησυχίες στην περιοχή ! Ανέβασμα λοιπόν έως την κορυφή του λιφτ και σλάλομ στις πίστες του βουνού μέχρι την βάση του και το σαλέ !

Κάπου πριν το σαλέ και την μπύρα που μας περίμενε , βλέπαμε και περίεργες πινακίδες και κάτι φλας από έναν γάμο να αστράφτουν !!!

Από εκεί πήραμε τον δύσκολο δρόμο που λεν και στο χωρίο μου , από τις ανεμογεννήτριες για Άγιο Γερμανό των Πρεσπών .

Κάπου εκεί μια το τοπίο και οι στάσεις για φωτογραφίες , μια ο απαιτητικός χωματόδρομος , μια η βίδα του ball join του bmw στο telever , μας έκανε να φτάσουμε στον Άγιο Γερμανό βράδυ και να κάνουμε νυχτερινή ανάβαση μέχρι το σημείο που θα διανυκτερεύαμε .

Έτσι η παρέα ξύπνησε έχοντας την θέα του τριεθνές μπροστά της. Ένας καφές ψήθηκε , μια επόμενη βόλτα ορίστηκε …. Και ο καθένας τράβηξε για την πόλη του ! Μην ξεχνάτε να περνάτε καλά στα ενδιάμεσα και Where The Pin Shows , όταν και που σας δείξει η πυξίδα σας , φύγετε !!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: