Γυρνώντας την Πυξίδα ανάποδα στον Νότο…. Κρήτη

30/08/2019

 

Η Κρήτη 

 

Τα μέρη που περπάτησες

τα ριζιμιά χαράκια,

σ’ αναζητούν οι ρεματιές

και τα άγρια γεράκια.

Στην Κρήτη μια φορά αν πας ,

Θα μαγευτείς μαζί της ,

Και θα αναρωτηθείς και συ ,

Για την ομορφιά τσι Κρήτης!

 

Ένα οδοιπορικό , ένα ταξίδι , για να θεωρείται επιτυχημένο από τους περισσότερους πρέπει να παρουσιάζει μέρη μαγικά και ονειρεμένα , μέρη μακρυά από τον τόπο του καθενός μας , μέρη άπιαστα με εναλλαγές , μέρη εξωτικά με την περιπέτεια να υπερχειλίζει, και κυρίως να έχει ένα στόχο, ένα σημείο αναφοράς.

Δεν ξέρω εάν στο δικό μας φέτος το καλοκαίρι είχαμε κάτι από αυτά , ίσως τον στόχο , να κυκλώσουμε το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας , να περπατήσουμε στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης ,  να αγναντέψουμε το ηλιοβασίλεμα με θέα όλη την Μεσόγειο . Να δούμε ένα ουρανό από άκρη σε άκρη γεμάτο αστέρια , και όνειρα .

 

68873167_2560123620706017_4142020654436188160_o

 

 

Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να περάσουμε περίπου 3 βδομάδες σε αυτό το νησί , εξερευνώντας από άκρη σε άκρη αυτόν τον τόπο .

Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο και πολυπληθέστερο νησί της Ελλάδας. Το νησί είναι εξαιρετικά ορεινό με τρεις κύριες οροσειρές, τoν Ψηλορείτη (Ίδα) (2456 μ.) τα Λευκά Όρη (2454 μ.) και τη Δίκτη (Λασιθιώτικα Όρη) (2148 μ.) που το διασχίζουν κατά σειρά από τη δύση ως την ανατολή. Επιπλέον ορεινοί όγκοι είναι αυτοί της Θρυπτής (1476 μ) στα ανατολικά τα Αστερούσια Όρη (1231 μ.) στα νότια. Στα βόρεια του νομού Ρεθύμνου υψώνονται τα Ταλαία όρη (1088 μ.) καθώς και το αυτόνομο όρος Κέντρος (1777 μ.) στον ίδιο νομό.

Βουνό και θάλασσα δηλαδή , ορεινές και παραθαλάσσιες διαδρομές με απίστευτες θέες, η καλύτερη συνταγή για μοτοσυκλετιστικό τουρισμό. Πανέμορφα βουνά με μοναδικά σπήλαια, γόνιμα οροπέδια και φαράγγια που οδηγούν σε μυστικές παραλίες, μικρές κοιλάδες με καταπράσινους ελαιώνες, λόφοι με κάστρα και ασβεστωμένα ξωκλήσια που κρέμονται από τα βράχια, πυκνά δάση και ξηρές θαμνώδεις εκτάσεις με θυμάρια, λίμνες και ποτάμια με καταρράκτες, απομονωμένα χωριά και κοσμοπολίτικες πόλεις, αμέτρητοι αρχαιολογικοί και ιστορικοί χώροι … όλα αυτά συνθέτουν το νησί των αντιθέσεων και των μύθων!

Η ιστορία του νησιού τεράστια , από τους πιο αρχαίους πολιτισμούς στον Ελλαδικό χώρο , οι Μινωίτες. Όπου κατά τα έτη 3000 π.Χ.–1400 π.Χ. άκμασε στο νησί ο Μινωικός πολιτισμός, ο αρχαιότερος πολιτισμός της Ευρώπης, με κυριότερα κέντρα του την Κνωσό, τη Φαιστό, τα Μάλια, και τη Ζάκρο όπου βρέθηκαν ανακτορικά συγκροτήματα.

Ιστορικά μοναστήρια με αγιογραφίες ανεκτίμητης αξίας όπως έργα του Μιχαήλ Δαμασκηνού , και του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου, και του Ανδρέα Παβία. Που όλοι έμαθαν την τέχνη της αγιογραφίας σε αυτά τα μέρη.

Και φυσικά πόσο αιματοβαμμένο νησί. Οι Κρητικοί αναγκάστηκαν να πολεμούν για την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους σε όλη, σχεδόν, την μακραίωνη ιστορία τους. Πολλά έθνη εισέβαλαν στο νησί : Ρωμαίοι, Ενετοί, Αραβες, Τούρκοι και Γερμανοί. Δεν ήταν λίγες οι αιματοβαμμένες επαναστάσεις με χιλιάδες νεκρούς. Οι Κρητικοί έγιναν ικανοί πολεμιστές και σαν τέτοιοι έμαθαν να ζουν για το σήμερα, χωρίς να προγραμματίζουν για το αύριο. Από τους πιο περήφανους ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα .

Με ανθρώπους με ανοιχτά σπίτια και κρύα ρακί και ζεστές μαντινάδες να σε καλώς ορίσουν όπου και εάν πας . Με μια δίκη τους διάλεκτο , την κρητική, πολύ χαρακτηριστική. Ένας τόπος άμεσα συνδεδεμένος με μαντινάδες και μουσική. Παραδοσιακή μουσική και χαρακτηριστικά όργανα, όπως είναι πρωτίστως η κρητική λύρα και το λαούτο. Μερικοί από τους γνωστότερους Κρητικούς μουσικούς είναι ο Νίκος Ξυλούρης, ο Θανάσης Σκορδαλός, ο Κώστας Μουντάκης και ο Ψαραντώνης. Που είχαμε την τύχη να συνταξιδέψουμε δίπλα δίπλα στον γυρισμό από την Γαύδο.

 

68756259_2560122227372823_3190480949338963968_o

68710777_2560126074039105_7103138779526856704_o

68641824_2560149514036761_5884935867964850176_o

68608591_2560161884035524_4160581308361211904_o

69110154_465812810664620_4071375816875835392_n (1)

 

 

1) Νομός Λασιθίου 

Μέτα την βαρετή 500άρα μέχρι τον Πειραιά, παρόλο που κινηθήκαμε από επαρχιακό κυρίως δίκτυο,  και το 9ώρο καράβι για το Ηράκλειο , φτάνοντας πρωί στο νησί , κατευθυνόμαστε από την ενδοχώρα προς το οροπέδιο του Λασιθίου για να καταλήξουμε στον Άγιο Νικόλαο που θα έχουμε και ως βάση τις πρώτες μέρες στο νησί. Εκεί θα είμαστε με φίλους , που ότι και να γράψω για την φιλοξενία τους είναι λίγο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ μόνο και μια στην υγειά μας κάθε μέρα από την ρακί που μας δώσανε μέχρι την Θεσσαλονίκη.

Με βάση λοιπόν τον Άγιο Νικόλαο , ή  όπως λεν οι ντόπιοι απλώς Άγιο, θα τριγυρίζουμε στον κόλπο του Μιραμπέλλου , στα οροπέδια και στις παραλίες της περιοχής.

Είναι μια πανέμορφη ήρεμη μικρή πόλη, με σήμα κατατεθέν του να είναι η γραφική Λίμνη Βουλισμένη, μια μικρή λιμνοθάλασσα στο κέντρο της πόλης, που χρησιμοποιείται για να δένουν οι βάρκες. Δεκάδες θρύλοι συνδέονται με αυτήν λόγω των πολύ βαθιών νερών της, όπως το ότι δεν έχει βάθος.

 

69232004_2560158680702511_1777726816815939584_o

67926166_2560138170704562_811864864665370624_o

68569085_2560131474038565_3603960964208132096_o

 

Το οροπέδιο Λασιθίου

Το Οροπέδιο Λασιθίου είναι μια γραφική πεδιάδα που περικλείεται από βουνά. Βρίσκεται στο νομό Λασιθίου περίπου 70 χλμ ανατολικά του Ηρακλείου. Το οροπέδιο είναι γνωστό και για τους γραφικούς πια ανεμόμυλους. Τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 το οροπέδιο ήταν ένα από τα πρώτα αιολικά πάρκα της Ευρώπης. Υπήρχαν περίπου 10-13 χιλιάδες ανεμόμυλοι που αντλούσαν τα υπόγεια ύδατα, με τα οποία πότιζαν τις καλλιέργειες τους οι κάτοικοί του.

Μπήκαμε στο Οροπέδιο από μια διαδρομή μέσω του χωριού Εμπάρου. Διαδρομή ασφάλτινη με πολλές φουρκέτες μέχρι να φτάσουμε δίπλα στην Σπάθη για να δούμε κάτω το οροπέδιο. Σεληνιακό τοπίο με άπειρους ανεμόμυλους να στέκουν χωρίς πανιά στην πεδιάδα να θυμίζουν πως ήταν εκεί τις προηγούμενες δεκαετίες. Χωρία όμορφα, όπως το Ψυχρό, την Ζένια και άλλα, που πλέον περιμένουν τους ξένους τουρίστες που ανεβαίνουν από τα Μάλια και την Χερσόνησο, αγοράζοντας φαντεζί μινιατούρες ανεμόμυλων.

69311754_2560137227371323_1158386403814408192_o

69359627_2560151147369931_1146012865027637248_o

68972915_2560137437371302_7627607273379987456_o

69294199_2560148610703518_5935898889042264064_o

68749877_2560165870701792_8373370177588297728_o

68700176_2560158044035908_183379706081443840_n

68711124_2560135600704819_3057677936321626112_o

DSC_8134

 

Μιραμπέλλο

 

Ο κόλπος αυτός έχει συγκεντρώσει όλα τα χρήματα των πολυάστερων ξενοδοχείων και resorts , all inclusive , με την εκθαμβωτική λάμψη της Ελούντας και της Πλάκας. Με βίλες εκατομμυρίων να χαζεύουν την Σπιναλόγκα.  Η Σπιναλόγκα γνωστό νησί από την ενετοκρατία έως κάστρο και φρούριο της περιοχής , αλλά πολύ γνωστό και ως Λεπροκομείο. Στις αρχές του 20 αιώνα μετατράπηκε  η Σπιναλόγκα σε νησί των λεπρών και μεταφέρθηκαν εκεί πάνω από 300 ασθενείς , απομονωμένοι τελείως από τον έξω κόσμο. Ενώ αργότερα δέχτηκε ασθενείς ακόμα και από άλλες χώρες και χαρακτηρίστηκε σαν Διεθνές Λεπροκομείο. Μετά το 1957 για αρκετές δεκαετίες έμεινε αναξιοποίητη και μετά το ενδιαφέρον των πολυάριθμων τουριστών άρχισε να γίνεται συστηματική αναστήλωση και επισκευή των παλαιών κτισμάτων, των οχυρωματικών ενετικών τειχών, των παλαιών οικιών, των δρόμων κλπ.

Εμείς δεν πήραμε καραβάκι για απέναντι , αρκεστήκαμε στις δικές μας άκρες και από απολαύσαμε ένα κοκτέιλ σε ένα από τα καλύτερα ιδιωτικά μπαλκόνια με θέα την Σπιναλόγκα .

69441852_2560153364036376_7404239355893514240_o

DSC_8211

DSC_8205

 

Απολαύσαμε τις παραλίες στην περιοχή του Άγιου, και παραλίες με καταγάλανα νερά όπως το Βούλισμα την Κολοκύθα, που κατακλίνονται από καραβάκια με κόσμο τις μεσημεριανές ώρες , είδαμε και τους μύλους πάνω στο κύμα στο σχίσμα της Ελούντας.

 

69374412_2560136634038049_2814562360503566336_o

69306365_2560168144034898_7453517289502015488_o

68969594_2560148810703498_8095599502796259328_o

68610887_2560135754038137_1718009269409808384_o

68787339_2560167134034999_3764578683650572288_n

68661075_2560170137368032_7647438133818032128_n

 

Όμως όπως πάντα οι καλύτερες στιγμές είναι όταν κλείνει το κινητό , η φωτογραφική μηχανή , στιγμές με φίλους αδερφούς όπως ο Μίλτος , ο Κάρολος , ο Γρηγόρης . Τα ψησίματα στις αυλές , τις μεσημεριανές ρακές στο μπαλκόνι, τα βραδινά γλέντια στην Κριτσά και πόσα άλλα μέσα σε τέσσερις μέρες εκεί. Έτσι αφήνουμε την παρέα για να πάμε να βρούμε μια άλλη παρέα στην Ιεράπετρα.

 

Σητεία

 

Κυκλώνοντας από ανατολικά το νησί , φεύγουμε από τον Άγιο προς Σητεία, ένα πολύ ωραίο οδηγικό κομμάτι του νησιού. Πρώτη στάση θα κάνουμε στον Μοχλό για πρωινό καφεδάκι. Ένα πολύ όμορφο παραθαλάσσιο χωριό.

 

69058935_2560162500702129_4452755147390451712_o

68839067_2560167380701641_5471779912673132544_n

 

 

Από εκεί στο φοινικόδασος του Βάι, ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα στην Κρήτη. Σύμφωνα με την ιστορία, Άραβες πειρατές ήρθαν κάποτε εδώ με τα καράβια τους, έφαγαν τους χουρμάδες που είχαν φέρει μαζί τους και πέταξαν τα κουκούτσια στο χώμα. Από τους χουρμάδες αυτούς λέγεται ότι φύτρωσαν περίπου 6000 φοίνικες, από τους οποίους περίπου 4,500 υπάρχουν αυτή τη στιγμή. Το φοινικόδασος του Βάι σήμερα προστατεύεται και απαγορεύεται αυστηρά η διαμονή στην παραλία και η περιήγηση στα περιφραγμένα σημεία χωρίς άδεια.

 

69168869_2560138960704483_153449251521691648_o

68581648_2560123267372719_508952645323456512_o

68659948_2560139290704450_3761333058469363712_n

 

Το φαράγγι των Νεκρών και ο Ξερόκαμπος

 

Η συνέχεια της μέρας είχε μια από της καλύτερες διαδρομές της Κρήτης. Ξεκινώντας από την Ζάκρο , περνώντας το φαράγγι για την κάτω Ζάκρο , συνεχίζοντας στον φιδίσιο δρόμο για Ξερόκαμπο και από εκεί το πάσο μέχρι τον Γούδουρα. Η χωμάτινη στο χείλος που φαραγγιού είναι μια υπέροχη ευκαιρία να θυμηθείς γιατί ταξιδεύουμε με ον-οφ μηχανάκια, και το ανέβασμα μετά τον Ξερόκαμπο να σκέφτεσαι πως θα ήταν εκεί με ένα γυμνό ή super motard.

Το φαράγγι είναι πανέμορφο με μεγάλες σπηλιές στα τοιχώματά του. Σε κάποιες από αυτές τις σπηλιές βρέθηκαν τάφοι από τη Μινωική εποχή και μέσα σε αυτούς ευρήματα μεγάλης αρχαιολογικής αξίας. Λόγω των τάφων αυτών μάλιστα το φαράγγι ονομάζεται «Φαράγγι τών Νεκρών». Καταλήγει στην Κάτω Ζάκρο και αποτελεί τμήμα του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4.

69265654_2560132784038434_8213615377205166080_o

68825279_2560131694038543_339769300803911680_o

68741826_2560170164034696_3666055123177570304_n

69218568_2560123907372655_4983256966487867392_o

69063090_2560122467372799_2972015049826107392_o

68625553_2560134087371637_7080774313585934336_o

69231640_2560153137369732_2706626770043404288_n

 

 

Στην Ιεράπετρα φτάσαμε βράδυ και εκεί μια άλλη πολύ καλή παρέα μας περίμενε με φίλους και γνωστούς. Να πιούμε τις ρακές του Μανωλιού , να συζητούμε τις ομορφιές του νησιού με την Κατερίνα και την Ρένα , να κάτσουμε να φάμε φρέσκια ψάρια δικά τους, όλοι μηχανόβιοι φίλοι ! Αλλά είπαμε οι καλύτερες στιγμές σε ένα ταξίδι είναι εκεί που δεν γράφουν οι κάρτες μνήμης ! Όπως και να έχει το ραντεβού για το επόμενο τραπέζι ξανά ορίστηκε.

 

68464720_2560133874038325_4115757449112190976_o

 

Η Χρυσή

 

Μια μέρα αφιερώσαμε στο Γαϊδουρονήσι ή Χρυσή όπως λέγετε πλέον, με τη λεύκη και ροζ άμμο, τα γαλαζοπράσινα νερά, και τις παραλίες γεμάτες αμέτρητα κοχύλια. Πρόκειται για ένα μικρό εξωτικό νησί στο Λιβυκό Πέλαγος, μια ώρα απόσταση με το πλοίο από την Ιεράπετρα, που προστατεύεται από το Natura 2000, ως «περιοχή έντονου φυσικού κάλλους» και φιλοξενεί το μεγαλύτερο φυσικός σχηματιζόμενο δάσος Λιβανέζικου κέδρου στην Ευρώπη. Στο νησί απαγορεύεται να διανυκτερεύσει κάποιος , εάν και οι ντόπιοι από την Ιεράπετρα το κάνουν με προσοχή και σεβασμό στο νησί. Δεν έχει τίποτα εκτός μιας καντίνας. Μείναμε στο νησί κάποιες ώρες και άπλα απολαύσαμε ένα τροπικό παράδεισο στην χώρα μας.

 

69409358_2560140117371034_6397961087177719808_o

69239111_2560132470705132_3374360907441242112_o

69359681_2560140774037635_2926788064946683904_o

68825284_2560141274037585_3309025783330111488_o

68840334_2560133817371664_2849761026243559424_n

68621877_2560133324038380_7657131196400271360_o

68924549_2560170257368020_5624027101632921600_o

69355126_2560170347368011_1853657986023555072_o

68429367_2560135230704856_8227981669148131328_o (1)

 

 

2) Νομός Ηρακλείου 

 

 

Αστερούσια Όρη

 

Αφήνοντας πίσω την Ιεράπετρα , και μέσω Τέρτσας – Πεύκος – Δεμάτι , μπαίνουμε από το χωριό Στέρνες στα Αστερούσια Όρη.  Αστερούσια Ορη ονομάζεται η οροσειρά που βρίσκεται παράλληλα με τη νότια ακτή του Νομού Ηρακλείου και δημιουργεί ένα φυσικό τείχος ανάμεσα στην ακτή και την πεδιάδα της Μεσαράς. Πάνω στα Αστερούσια Ορη δεν υπάρχει τίποτα για τον επισκέπτη – τουρίστα, κάποια λιγοστά χωριά που βρίσκονται σκαρφαλωμένα στις πλαγιές των βουνών με  μικρά καφενεία, αχανείς εκτάσεις γης και αγρίων πλαγίων για τα αγριοκάτσικα μόνο. Η ψηλότερη κορυφή έχει ύψος 1231 μέτρα κι είναι η κορυφή του Κόφινα, πάνω από τη Μονή Κουδουμά.

Χωματόδρομοι που δεν οδηγούν πουθενά , είτε λόγω αλλαγής του μιτάτου , είτε λόγω καιρικών συνθηκών. Χώματα πατημένα από μπουλντόζες συχνά , όπως για να κατέβεις στην Μονή Κουδουμά , είτε και καθόλου για να πας στα Καπετανιανά γιατί ο περισσότερος κόσμος θα προτιμήσει τον μεγάλο κύκλο μήπως θα βρει και κάπου άσφαλτο. Τι άλλο να ζητήσει κανείς για να ζήσει την περιπέτεια του ως μηχανόβιος.

Γυμνά βουνά, κοφτερά βράχια και απότομοι γκρεμοί εκατοντάδων μέτρων που καταλήγουν κοντά στην θάλασσα δίνουν έναν απόκοσμο χαρακτήρα σε όλη την περιοχή, που όμοια της δεν υπάρχει αλλού στην Ελλάδα. Οι μέρες που περάσαμε στα Αστερούσια ίσως ήταν και οι καλύτερες όσο αναφορά την επίγευση του ταξιδιού μας !

 

69025694_2560135440704835_3734755822316552192_o

68971721_2560157914035921_161242108903030784_n

68601473_2560136910704688_7007757017695649792_o

69245685_2560124670705912_7690989647660318720_o

69235651_2560159300702449_3665098913133625344_n

68972582_2560129184038794_8712332157684547584_n

69040236_2560154857369560_6391137642569793536_o

68646788_2560139637371082_5566832198973128704_o

 

Η διαδρομή για την Μονή Κουδουμά είναι περίπου 30-45 λεπτά συνεχόμενες κατηφορικές φουρκέτες με σαθρό χώμα με θέα όλο το λιβυκό πέλαγος.  Λόγω αρκετού αέρα εκείνη την μέρα δεν μπορέσαμε να σταματήσουμε να βγάλουμε τις φωτογραφίες που θα θέλαμε της θέας και της διαδρομής.

 

68902699_2560166650701714_1876283611745878016_n

68620431_2560166420701737_2421164057932333056_o

 

Η Μονή Κουδουμά είναι παλιό ανδρικό μοναστήρι. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, και παλιότερα ήταν μέσα σε σπηλιά. Η περιοχή είναι γεμάτη σπηλιές σε πολλές από τις οποίες αποσύρονται και προσεύχονται οι μοναχοί, ενώ πολλές έχουν διαμορφωθεί σε ξωκλήσια. Η μονή με τη σημερινή της μορφή αναστηλώθηκε το 1870 από τους μοναχούς Παρθένιο και Ευμένιο Χαριτάκη στα ερείπια της παλαιάς μονής, όπου μέσα στην εκκλησία είδαμε και τα λείψανά τους. 

 

68596756_2560139830704396_6403583422706483200_o

68884756_2560151020703277_7674844101090476032_n

68530215_2560151724036540_8981264279407689728_o

68522626_2560144710703908_8824545024470417408_o

IMG_20190805_135557

 

Από εκεί πήραμε τον δύσκολο δρόμο για τα Καπετανιανά που περνάει από τον αυχένα του Κοφίνα, και φτάσαμε ανοίγοντας κάποιες μάντρες στο χωριό.

 

68840334_2560150554036657_7734042975361040384_o

68566712_2560124154039297_4620154130567004160_n

IMG_0851

IMG_0860

68746840_2560142920704087_7021348042271883264_o

 

Τα Καπετανιανά κατοικούνται από λιγοστούς κατοίκους. Το χωριό ιδρύθηκε από Σφακιανούς αγωνιστές, έπειτα από την επανάσταση του Δασκαλογιάννη. Η προέλευση του ονόματος έχει να κάνει με τους “καπεταναίους” του χωριού και την συνεισφορά τους στους αγώνες κατά των Τούρκων.

Απογευματινές ώρες πλέον και φτάνουμε στο χωρίο. Αποφασίζουμε να κάνουμε στάση για φαγητό – καφέ. Μες το χωριό υπάρχει ένας ξενώνας , που έχει αναπαλαιώσει όλα τα σπίτια της κάτω γειτονιάς, με απίστευτη θέα και κρητική κουζίνα. Η απόφαση πάρθηκε σε δευτερόλεπτα, από την στιγμή που μας ενημέρωσαν ότι υπήρχε διαθέσιμο σπιτάκι. Η μαγική θέα του λιβυκού πελάγους σε συνδυασμό με την  απόλυτη ησυχία σε κάνει να νιώθεις ότι ο χρόνος κυλάει πολύ πιο αργά εκεί.

 

69357887_2560146044037108_3143586013910138880_o

IMG_0868

68718788_2560157410702638_2493223782274039808_n

68413217_2560145224037190_1310174838727376896_o

68756708_2560133627371683_6671800063007653888_o

69082051_2560160004035712_7309709178702921728_o

68517201_2560137897371256_9012106774567714816_o

68674966_2560138024037910_1140785464626642944_o

 

Φαράγγι της Τρυπητής

 

Το επόμενο πρωί το ξεκινάμε για να διασχίσουμε το φαράγγι της Τρυπητής. Η διαδρομή ξεκινάει από το χωριό Βασιλική και καταλήγει στην παραλία της Τρυπητής. Στην αρχή είναι βατός πλατύς χωματόδρομος , με ωραίες βλαταδούρες που ακόμα και έτσι που ήταν φορτωμένο το GS , δεν είχε θέμα να κινείται με 3η, 4η.  Άλλη μια υπέροχη διαδρομή μέσα στα Αστερούσια. Το φαράγγι πήρε την ονομασία του από την εκκλησία της Παναγίας της Τρυπητής που είναι χτισμένη μέσα σε μία σπηλιά του φαραγγιού.

 

68690509_2560154174036295_8049793861268013056_n

68681365_2560168440701535_8752282165355479040_o

68799519_2560163864035326_4519543787218796544_o

 

Μετά από λίγο ο δρόμος κατηφορίζει μέσα στο φαράγγι , νιώθεις ότι σε κυκλώνουν τα επιβλητικά βράχια εκατοντάδων μέτρων , κοιτάζοντας αριστερά και δεξιά σου ξερά βουνά να ορθώνονται από πάνω σου. Μπορεί να είναι σχετικά μικρό στο μήκος, το τοπίο όμως είναι μαγικό και σου κόβεται η ανάσα. Σε κάποιο σημείο οι βράχοι του φαραγγιού έρχονται τόσο κοντά ο ένας στον άλλο, που κυριολεκτικά χωράει ίσα ίσα να περάσει μόνο ένα αυτοκίνητο!

 

68810721_2560137674037945_2104003761327308800_o

68537740_2560122974039415_6924836192940720128_o

68531080_2560145070703872_5525301724941647872_n

IMG_1031

69238003_2560131127371933_3594992591457746944_n

 

Αφού κάνουμε μια γρήγορη βουτιά στην πανέμορφη παραλία του φαραγγιού, παίρνουμε την άλλη έξοδο του , προς Λέντα – Δυσκό μέσω χωματόδρομων με προορισμό τους Καλούς Λιμένες. Μια στάση στο καφενείο στο λιμάνι του Άγιου Φαύλου, γιατί όπως λένε, μια ιστορία που θα ακούσεις για το μέρος που πας, μια φορά πλουσιότερος θα φύγεις. Και ένα δροσέρο καφεδάκι στον Δυσκό ήταν απαραίτητο μετά την ζέστη στο πέρασμα της Τρυπητής. 

 

69215106_2560131887371857_8851667227548581888_o

68549256_2560152500703129_5579327873744896000_o

68512923_2560151420703237_2213286597128880128_n

 

Πίσω από τους Καλούς λιμένες , υπάρχει ένα μικρό κολπάκι με ένα βράχο στην μέση. Ονομάζεται τα Στενά του Αγίου Παύλου, και εκεί θα κατασκηνώσουμε το εκείνο βράδυ. Στον  κόλπο βρίσκεται το ξωκλήσι και η σπηλιά του Αγίου Παύλου, όπου σύμφωνα με την παράδοση διέμεινε ο Απόστολος Παύλος. Λέγετε πως όταν ο Άγιος ήταν αιχμάλωτος και τον πηγαίνανε στην Ρώμη για να δικαστεί, το πλοίο που τον μετέφερε προσορμίστηκε λόγω καιρικών συνθηκών στην περιοχή , και του ζητήθηκε αφού πίστευε σε Θεό που κάνει θαύματα να ηρεμήσει την θάλασσα για να δέσει το πλοίο. Ο Άγιος το έκανε και για αυτό και οι περιοχή ονομάζεται Καλοί Λιμένες. Το δεύτερο θαύμα που λέγετε στην περιοχή είναι ότι όταν κατέβηκαν από το πλοίο , έναν από τους αιχμαλώτους τον τσίμπησε φίδι και θα πέθανε. Από τότε δεν υπάρχει δηλητηριώδες φίδι σε όλη την Κρήτη.  Η παραλία όλη είναι γεμάτη από πέτρες που έχουν πάνω τους χαραγμένους σταυρούς.

 

68513201_2560154707369575_9105594992692297728_o

69445067_2560159754035737_5971757854464409600_n

69258705_2560127020705677_1408470722984017920_o

68747281_2560145677370478_8929810854669451264_o

 

 

Το δικό μας μικρό θαύμα που ζήσαμε στην παραλία ήταν , ότι την μοιραζόμασταν με τον Κ. Στέλιο , ψαροντουφεκά και ερασιτέχνη ψαρά , και την γυναίκα του κ. Ειρήνη, την παραλία , με ένα βραδινό με την ψαριά της ημέρας , με χίλια αστέρια ουρανό και το κύμα να σκάει στα πόδια μας.

 

69287679_2455899001183693_3950852733833052160_n

69452151_2560155670702812_2625570691239378944_n

69334121_2368704020114428_8469820578822356992_n

69110783_2560140950704284_5440108325616222208_o

 

Το Αγιοφάραγγο

 

Αγιοφάραγγο, ή αλλιώς το φαράγγι των Αγίων,  είναι ένα μικρό φαράγγι νότια στο Νομό Ηρακλείου. Ήταν ένα τεράστιο αρχαίο σπήλαιο, η οροφή του οποίου διαβρώθηκε από τις δυνάμεις της φύσης και τελικά κατέρρευσε, και έτσι δημιουργήθηκε το φαράγγι. Το όνομα του οφείλεται στο ότι χρησιμοποιήθηκε από πολλούς ερημίτες που ασκήτευσαν εκεί. Σύμφωνα με τους ντόπιους σήμερα ζούνε μέσα στο φαράγγι 4 ασκητές ‘αόρατοι’ για τον κόσμο. Κάποτε τριακόσιοι ερημίτες ζούσαν εδώ σε συνθήκες απόλυτης απομόνωσης του ενός από τον άλλο. Συναντιόταν μόνο μια φορά το χρόνο στο «Γουμενόσπηλιο» κι εκεί αφού μετριόντουσαν έβλεπαν ποια πέτρα ήταν άδεια, ήξεραν ποιοι και πόσοι είχαν πεθάνει τον προηγούμενο χρόνο.

Εμείς το επόμενο πρωί φτάσαμε με την μηχανή όσο πιο μέσα γινόταν και από εκεί περπατήσαμε το φαράγγι μέχρι την παραλία του.

68983189_2560164884035224_680209093247369216_n

 

Το περπάτημα μέσα στο φαράγγι εάν ξέρεις την ιστορία σε κάνει να ανατριχίαζεις καταλαβαίνοντας πως ζούσαν και ζουν εκεί οι ασκητές. Τα απόκρημνα βράχια του με ύψος πάνω των 100 μέτρων σε σημεία είναι γεμάτα σπήλαια και με ένα εκκλησάκι στο κέντρο περίπου , που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Αντώνιο τον ασκητή. Μπήκαμε μέσα , αφήσαμε ξηρά τροφή για τους ασκητές , που λέγετε ότι κατεβαίνουν τις πρωινές ώρες να την πάρουν.

 

69321971_2413158419008955_7847466696506867712_n.jpg

69047535_2560143844037328_6596551007621087232_o

68703886_2560133010705078_1717029973916647424_o

69090863_2560162667368779_8744177557772959744_n

69127956_2560161580702221_4969390381104889856_n

69149202_2560147134036999_6122790628536352768_n

 

Κάναμε μπάνιο στην παράλια του , που ήταν από τα πιο κρύα νερά που μπήκαμε στην Κρήτη, και πήραμε το δρόμο της επιστροφής προς τα επάνω ξανά.

 

68568614_2560149164036796_126199054123139072_o

68516107_2560130977371948_3358822531808100352_n

68489393_2560147430703636_2391139011012853760_o

 

Στην συνέχεια του δρόμου μας πετύχαμε άλλο ένα μοναστήρι, αυτό της Παναγίας της Οδηγήτριας.  Όλη η νότια Κρήτη είναι γεμάτο μοναστήρια και θρησκευτικούς τόπους. Το συγκεκριμένο μοναστήρι είναι από τα ιστορικότερα στην Κρήτη και διαθέτει μια τεράστια περιουσία, και τεράστιες εκτάσεις γης στα Αστερούσια Όρη. Στη Μονή μόνασαν και οι αδελφοί Παρθένιος και Ευμένιος, οι οποίοι αργότερα ίδρυσαν τη Μονή Κουδουμά, που είδαμε στην αρχή των Αστερούσιων. Το  συγκρότημα της μονής θυμίζει ακόμη και σήμερα φρούριο, κάτι που όντως υπήρξε στην περίοδο της εισβολής των Τούρκων με τον θρυλικό Πύργο του Ξωπατέρα, να στέκει έως σήμερα.

 

69185298_2560149347370111_7323907378510823424_o

68881782_2560145877370458_7153104221435330560_o

68769468_2560146484037064_3071647420531081216_o

 

Τα Μάταλα

 

Στην συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς τα Μάταλα. Το μικρό χωριό αυτό με την διάσημη παραλία του και τις σπηλιές του. Οι σπηλιές λαξεύτηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια και αποτέλεσαν τάφους της Ρωμαϊκής περιόδου. Στις σπηλιές των Ματάλων βρήκαν τον παράδεισο τους οι χίπηδες, τα Παιδιά των Λουλουδιών,  τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, όταν μαζεύονταν κατά εκατοντάδες για να εκφραστούν ελεύθερα, να χαρούν τον έρωτα και να δημιουργήσουν. Και αυτό το μικρό ψαροχώρι έγινε γνωστό σε όλον το κόσμο.

Σήμερα φυσικά τα Μάταλα δεν είναι πια αυτό που ήταν το 1960 και στις αρχές του 1970. Απέχουν πολύ από το μικρό χωριό που μάζευε τους χίπις που πριν έρθουν εδώ διαδήλωναν στο Woodstock. Αυτό που συναντήσαμε ήταν άπειροι τουρίστες στοιβαγμένοι απέναντι στα βράχια για μια φώτο με hastag #peace , #make_love κτλ.

Βέβαια η παραλία είναι πανέμορφη , υπάρχουν δεκάδες μαγαζάκια για μικροσουβενίρ, και άπειρο αλκοόλ στα μπαράκια του χωριού που κινούνται σε regge , και clasic rock μουσικές.

68611370_2560147900703589_5125509435837382656_o

69024549_2560138367371209_8980723220902576128_o

69387007_2560166024035110_3559781246974296064_o

69171669_2560144017370644_5803316697473482752_o

68611376_2560156970702682_4426675045112217600_n

69245678_2436277503294272_6911266540121751552_n.jpg

 

Αφήνουμε λοιπόν τα Αστερούσια Όρη και το παραθαλάσσιο κομμάτι και κατευθυνόμαστε προς την σκιά του Ψηλορείτη και το χωριό Ζαρός. Ο Ψηλορείτης είναι ορεινός όγκος στην κεντρική Κρήτη με ύψος 2456 μέτρα. Έχει 5 κορυφές που ξεπερνούν τα 2000 μέτρα. Τον μισό σχεδόν χρόνο είναι καλυμμένος με χιόνια, που λιώνοντας κατά την άνοιξη, τροφοδοτούν τα υπόγεια ποτάμια και τις βαθιές σπηλιές του με τεράστιες ποσότητες νερού. Στον Ψηλορείτη υπάρχει το Ιδαίον Άντρον, σπήλαιο που θεωρείτε ότι γεννήθηκε ο Δίας. Χιλιάδες μαντινάδες περιλαμβάνουν αυτό τον πέτρινο γίγαντα της Κρήτης.

Εμείς δεν προλάβαμε να δούμε κάποιο από τα σπήλαια του , αλλά σίγουρα στην επόμενη φορά θα το βάλουμε στο πρόγραμμα.

68750714_2560161690702210_2561527222707945472_n

 

 

Ζαρός

 

Ο Ζαρός είναι ένα γραφικό κεφαλοχώρι του Ηρακλείου χτισμένο σε μια καταπράσινη κοιλάδα στους πρόποδες του Ψηλορείτη και σε υψόμετρο 450m περίπου. Ο Ζαρός είναι διάσημος για τις πεντακάθαρες πηγές νερού, που διαθέτει. Άλλωστε, το όνομά του προέρχεται από την σύζευξη των λέξεων «ζα» και «ρους», που σημαίνει πολύ ροή.

Εκεί λοιπόν στον ξενώνα της κ. Κατερίνας, 75 ετών, με το απίστευτο πρωινό και τα χειροποίητα τοπικά προϊόντα της , τα δώρα που προσπαθούσε να γεμίσει τις βαλίτσες μας κι άλλο , την ρακή της γειτόνισσάς της και με την γεύση της στάκας και της πίτας της ακόμη στον ουρανίσκο μου περάσαμε εκείνο το βράδυ.

 

68641824_2560149514036761_5884935867964850176_o

68848211_2560146894037023_2311306396592766976_o

68733240_2560143094037403_7253800365345210368_o

69327232_2560152040703175_5308330328018911232_o

 

Το επόμενο πρωί επισκεφτήκαμε την ομώνυμη τεχνητή λίμνη του χωριού. Η λίμνη πριν το 1987 ήταν ένας μικρός υδροβιότοπος ο οποίος σχηματιζόταν από τον κρατήρα μιας τρεχούμενης πηγής. Από τότε κατασκευάστηκε και έχει πάρει την μορφή που έχει και σήμερα. Από τη λίμνη ξεκινάει το μονοπάτι για το φαράγγι του Αγίου Νικολάου, το οποίο καταλήγει – έπειτα από πορεία περίπου δυόμιση ωρών – στο πανέμορφο και καταπράσινο δάσος του Ρούβα, ένα από τα ελάχιστα δάση πρίνου σε ολόκληρη την Ελλάδα. Στην αρχή του φαραγγιού βρίσκεται το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Γύρω από τη λίμνη υπάρχει ταβέρνα – καφετέρια, όπου ο επισκέπτης μπορεί να ξεκουραστεί και να απολαύσει το τοπίο και την ηρεμία της περιοχής. Αυτό κάναμε και εμείς, και αφού την κυκλώσαμε περπατώντας, την φωτογραφίσαμε , φύγαμε για το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου  και το Μοναστήρι Αγίου Αντωνίου Βροντησίου.

 

68907117_2560146817370364_1820113471103041536_o

69587099_2560156487369397_2601079370378379264_o

69597291_2560169687368077_4176968704539492352_n

 

Φεύγοντας από την λίμνη περάσαμε πρώτα από την μονή του Αγίου Νικολάου. Σήμερα διατηρείται μόνο ο μικρός ναός του Αγίου Νικολάου, και στην μονή δεν μένουν καλόγεροι. Εντύπωση μας είχε κάνει όσα είχαμε διαβάσει και ακούσει για ένα άλλο μοναστήρι της περιοχής. Την Μονή Αγίου Αντωνίου Βροντησίου. Ιστορικό και πνευματικό κέντρο της περιοχής , ειδικότερα την περίοδο της Ενετοκρατίας στην Κρήτη. Από εδώ ξεκίνησε η κρητική σχολή αγιογραφίας και μεγάλοι ζωγράφοι της εποχής, πέρασαν , μαθήτευσαν και δίδαξαν στην Μονή. Η παράδοση θέλει το μεγάλο κρητικό ζωγράφο Μιχαήλ Δαμασκηνό να είναι μοναχός της μονής. Κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής του φιλοτέχνησε έξι από τις πιο γνωστές εικόνες του, που παρέμεναν στο μοναστήρι μέχρι το 1800 και είναι οι: ( Η προσκύνησις των Μάγων, Μη μου Άπτου, Η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, Ο Μυστικός Δείπνος, Η καιόμενη βάτος και Η Θεία Λειτουργία). Επίσης αναφέρετε  ότι ο νεαρός Δομήνικος Θεοτοκόπουλος μαθήτευσε στη Μονή Βροντησίου πριν να φύγει από την Κρήτη και να μείνει στην ιστορία της τέχνης σαν ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους με το όνομα El Greco. Μέσα στο ναό φυλάσσονται μέχρι σήμερα εξαιρετικές εικόνες έργα, από τον  16ο αιώνα.

Όταν φτάσαμε αντικρίσαμε την είσοδο της Μονής κλειστή. Και ενημερωθήκαμε από χαρτί, έξω από την μονή ότι μόνο κατόπιν συνεννόησης και συγκεκριμένες ώρες υπάρχει το επισκεπτήριο. Το προηγούμενο βράδυ που ακούγαμε ιστορίες για το μοναστήρι από την κ. Κατερίνα , μας είχε επισημάνει ότι πρόσφατα είχε αποβιώσει ο προηγούμενος ηγούμενος της Μόνης, που ήταν έξω καρδιά άνθρωπος και πλέον ότι η κατάσταση και η αυστηρότητα της Μονής είχε αλλάξει. Για καλή μας τύχη όμως λίγο πριν φύγουμε ένας από τους τέσσερις μοναχούς επέστρεφε από το χωριό και αφού πιάσαμε συζήτηση μας άνοιξε και μας άφησε να δούμε πως είναι μέσα.

 

68753498_2560167737368272_5909635924236435456_n

69226465_448573079089345_2725768004762599424_n

69171298_667143823782055_4116214184524382208_n

69260946_493823671447706_5139562654729240576_n

69218238_722079511571844_5178468684699533312_n

69503104_924689021210345_4539393403779022848_n

68944568_470827216834628_3249628198102630400_n

 

 

 

3) Νομός Ρεθύμνου

 

Αμμόλοφοι του Αγιού Παύλου

 

Αφήνουμε την πίσω μεριά του Ψηλορείτη και ξανά κινούμαστε νότια να πιάσουμε παραλίες ξανά στον νομό Ρεθύμνου πλέον. Μετά την Αγία Γαλήνη συνεχίσουμε τον στριφτερό ασφάλτινο δρόμο για τον Άγιο Παύλο και την Τριόπετρα. Έχοντας ακούσει πολλά για αυτή την παραλία , αποφασίζουμε να περάσουμε μια νύχτα εκεί. Οι αμμόλοφοι ήταν έτσι όπως πραγματικά μας τους είχαν περιγράψει, εντυπωσιακοί , κάθετοι προς την θάλασσα με γαλάζια νερά στην παραλία. Δεν ξέρω πως έχουν δημιουργηθεί , αλλά σίγουρα σας τους προτείνω εάν βρεθείτε στην περιοχή.

 

69632442_2560165120701867_7030779799043833856_o

69327242_2560124520705927_4300787242974052352_o

68773614_2560156137369432_1271826458720862208_o

69079999_2560165560701823_5749812546110488576_o

69488978_2560163210702058_7142273215857950720_o

 

 

Απολαύσαμε το μπάνιο μας , ανεβήκαμε με δυσκολία λόγω ζέστης τους αμμόλοφους, και αφού  φάγαμε σε μια από τις πιο εντυπωσιακές τοποθεσίες για καντίνα. Φωτογραφήσαμε τα Παξιμάδια με μια γουλιά καφέ να χάνονται στο ηλιοβασίλεμα από το δωμάτιο.

 

68932379_2560150770703302_4780115553236811776_n

69466315_2560153460703033_3018869956159733760_o

69349984_2560134320704947_392141157053759488_o

 

 

Πρέβελη

 

Την επόμενη μέρα μέσω Τριόπετρα , Δριμίσκου κατεβήκαμε στην Πρέβελη. Το τελευταίο κομμάτι ήταν χωματόδρομος μέχρι να βγούμε στην φημισμένη γέφυρα της κάτω μονής, αλλά σε σχέση με ότι είχαμε περάσει δεν το καταλάβαμε καν. Η μονή της Πρέβελης είναι δύο ξεχωριστά συγκροτήματα που βρίσκονται σε απόσταση 1.7 χλμ μεταξύ τους, την Κάτω Μονή του Προδρόμου στην ενδοχώρα και την παραθαλάσσια Πίσω Μονή του Θεολόγου. Εμείς επισκευτήκαμε την κάτω και πιο παλιά , που πλέον έχει ερημώσει εδώ και χρόνια. Η μονή Πρέβελη έχει συνδέσει το όνομα της με την συμμετοχή των μοναχών της στους εκάστοτε απελευθερωτικούς αγώνες της Κρήτης, γεγονός που το πλήρωσε πολύ ακριβά πολλές φορές με καταστροφές.

 

69124365_2560136287371417_8230285931987337216_o

69057476_2560161187368927_5872231505027137536_o

68755675_2560168914034821_4461923837415522304_o

68815923_2560160884035624_3525814558243422208_o

 

Όπως είναι λογικό κατεβήκαμε και στην παραλία της Πρέβελης με το φοινικόδασος να περικλείει τον ποταμό που φτάνει στην θάλασσα. Πολύς κόσμος και καραβάκια επισκέπτονται καθημερινά την παραλία αυτή , μιας και είναι από τις πιο φημισμένες στον νομό και σε ολόκληρη την Κρήτη. Το ποτάμι σχηματίζει μια μικρή λίμνη μήκους 500 μ. στην έξοδό του στη θάλασσα με νερό όλο το χρόνο. Περπατήσαμε κατά μήκος του κατά από την σκιά και την δροσιά των φοινίκων.

 

68619929_2560142637370782_70345207756881920_o

69664751_2560158504035862_4855100034342977536_n

68784110_2560146247370421_2333857216869695488_o

 

Τις απογευματινές ώρες συνεχίσαμε από μια υπέροχη ασφάλτινη διαδρομή, must do , από Πλακία , Μυρθιός , Ροδάκινο , Φραγκοκάστελο , Καλλικράτη για να μπούμε στον νόμο Χανίων και στα Σφακιά.

 

 

4) Νομός Χανίων 

 

Σφακιά

 

Τι να πρωτογράψω για την ιστορία και την παράδοση αυτού του τόπου. Τα Σφακία υπήρξαν μία από τις πιο ανυπότακτες περιοχές της Ελλάδας.  Οι Σφακιανοί συμμετείχαν στον πόλεμο κατά των Ενετών των Τούρκων και Γερμανών. Από τις πιο χαρακτηριστικές περιοχές της Κρήτης. Ο Δήμος Σφακίων είναι ο πιο αραιοκατοικημένος σε όλη την Ελλάδα. Στα Σφακία ανήκουν αρκετά μικρά χωριά που βρίσκονται τριγύρω όπως η Ανωπολή , το Λουτρό, η Αγία Ρουμέλη, η Αράδαινα. Ένα χωριό – φάντασμα, εδώ και δεκαετίες πλέον . Όπως λέγετε , ένα χωριό που ερήμωσε τελείως, εξαιτίας μίας βεντέτας για το κουδούνι μίας κατσίκας. 

 

69361411_2560169337368112_2148906746758823936_o

68972917_2560166820701697_1081864569229410304_o

69078362_2560156640702715_4757807694964850688_o

68749032_2560167914034921_1264850177701707776_o

68649232_2560162197368826_5229611789460701184_n

69269456_2560165270701852_1561353721722437632_n

68623397_2560149730703406_1844653531252916224_o

68495344_2560147624036950_7035222646358802432_o

68536802_2560132054038507_903288745413836800_o

68440244_2560170487367997_413284142885634048_o

 

Αφού τα περπατήσαμε , παρέα με τον κ. Γιάννη ιδιόκτητη των δωματίων και της ταβέρνας που μείναμε ήπιαμε τις ρακές μας, ακούγοντας ιστορίες για τον τόπο του, και συμβουλές για τα μέρη που μπορούσαμε να δούμε.

 

68588774_2560130184038694_9041442075509260288_n

68707502_2560168600701519_7007749853690200064_o

 

Την επόμενη μέρα την αφιερώσαμε σε βαρκάδα στην κοντινή παραλία Γλυκά Νερά και στο ψαροχώρι Λουτρό. Τα γλυκά νερά μπορώ να πω με σιγουριά ότι ήταν η καλύτερη παραλία που έκανα μπάνιο στο νησί. Η πρόσβαση γίνεται με καραβάκι , είτε να νοικιάσεις , είτε με δρομολόγια που υπάρχουν συχνά από Λουτρό και Σφακιά αντίστοιχα. Υπάρχει βέβαια και πεζοπορικό μονοπάτι που μπορεί κάποιος να βρεθεί στην παραλία, αλλά είναι περίπου μια ώρα από Σφακιά και μέτριας έως αρκετά δύσκολης προσβασιμότητας.

 

 

68693254_2560148300703549_1449235417231523840_o

68483706_2560166237368422_3833812521374973952_o

68969901_377240149627796_5842327666379718656_n

69376728_2560162024035510_3518355011799089152_o

68836501_2560152804036432_5229729493039448064_n

68886827_2560169150701464_8700735685855805440_o

 

Το Λουτρό είναι ένα ψαροχώρι στον Δήμο Σφακίων , με γαλαζοπράσινα νερά χτισμένο αμφιθεατρικά στον κόλπο που βρίσκεται και αποτελεί πλέον έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς στην περιοχή.  Το χωρίο ενώνεται με τα υπόλοιπα μόνο μέσω θάλασσας γιατί γύρω που υψώνονται βράχια που το καθιστούν αδύνατο να δημιουργηθεί δρόμος. Εμείς βρεθήκαμε εκεί Σαββάτο και παρόλο της μέρας, και της περιόδου που ήμασταν εκεί, επικρατεί μια απόλυτη ηρεμία στο χωρίο παρά τον κόσμο που είχε. Το Λουτρό έχει κρατήσει την γραφικότητά του και μπορέσαμε να απολαύσουμε μια ολόκληρη μέρα εκεί.  

 

69939597_346020096277967_5051248124144648192_n

69528840_2560151820703197_1141820757903409152_n

68643511_2560153907369655_5593287367860420608_n

68694355_2560160260702353_5339612481801158656_o

68696701_2560170934034619_2771767542589423616_o

68663481_2560157217369324_9181417263004123136_o

69636320_2560171177367928_808075058537824256_o

69497541_2560162890702090_1956225996940115968_o

69443525_2560170300701349_3940306441637724160_o

 

 

Γαύδος

 

Η Γαύδος αποτελεί το νοτιότερο ελληνικό και ταυτόχρονα ευρωπαϊκό άκρο. Ο στόχος που λέγαμε στην εισαγωγή του εκδρομικού. Πρωινό καράβι λοιπόν από τα Σφακιά για να περάσουμε απέναντι στην Γαύδο. Τα δρομολόγια για το νησί δεν είναι καθημερινά οπότε πρέπει να ξέρεις λίγο πότε θα πας και πότε θα φύγεις από την Γαύδο. Οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού είναι λιγότεροι από 50 άνθρωποι που ζουν στο νησί και καθ’ όλη την διάρκεια του έτους. Στην Γαύδο ο χρόνος κυλάει αργά, διαφορετικά από τον υπόλοιπο κόσμο, μας είχαν πει ότι πρέπει να μείνεις στο νησί τουλάχιστον ένα βράδυ για να νιώσεις τον ρυθμό του.  Φορτώσαμε και εμείς την χοντρή και αφού βόλευαν τα καράβια ώστε να φύγουμε την επόμενη το απόγευμα για Παλαιόχωρα ,συντροφιά με τα δελφίνια,  βρεθήκαμε στο νησί.

 

68630958_2560133150705064_204361201142988800_o

69270425_2560155067369539_659046681278414848_n

 

 

Η Γαύδος απέχει περίπου 30 ναυτικά μίλια μακριά από την Κρήτη και 150 από το Τομπρούκ της Λιβύης.  Η ιστορία της Γαύδου πάει πολύ πίσω σε αιώνες , μάλιστα κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, λέγετε ότι το νησί είχε περίπου 8.000 κατοίκους. Κατά την τουρκοκρατία ο πληθυσμός μειώθηκε σημαντικά σε μόνο 500 κατοίκους και σίγα σιγά εγκαταλείφθηκε. Στη δεκαετία του 1930 το νησί χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εξορίας των κομμουνιστών. Πάνω από 250 άνθρωποι εξορίστηκαν συμπεριλαμβανομένων και των ηγετικών στελεχών του ΚΚΕ.

Σε ολόκληρο το νησί αισθάνεσαι μια απομόνωση, μια εγκατάλειψη από τα κόσμια αυτά που συμβαίνουν στον υπόλοιπό κόσμο. Στο νησί αυτό νιώθεις τα βασικά είναι και τα αναγκαία και αυτά που πραγματικά χρειάζεσαι για να περάσεις καλά , για λίγες μέρες , βδομάδες όσο αντέχει ο καθένας. Ακόμη και το καλοκαίρι, που ο συνολικός πληθυσμός μπορεί να φτάσει τους 3500, υπάρχει αυτή η ατμόσφαιρα , γιατί οι περισσότεροι από τους κατοίκους είναι κατασκηνωτές, ελεύθεροι κατασκηνωτές.

 

 

69393457_2560127230705656_2616345543869202432_o

68883526_2560153264036386_1508230095871934464_o

68616521_2560144300703949_4619691450920075264_o

 

Με το που φτάσαμε στο νησί πήγαμε στο Σαρακίνικο , έναν από τους κεντρικούς οικισμούς του. Εκεί υπάρχουν αρκετές ταβερνούλες και πλέον και ενοικιαζόμενα δωματιάκια που μπορεί να μείνει κάποιος. Ίσως το μόνο μέρος στο νησί που χάνει λίγο την ταυτότητα του. Κάτσαμε ήπιαμε ένα καφέ , αγοράσαμε τις προμήθειες μας και φύγαμε για το νοτιότερο σημείο του νησιού. Την παραλία της Τρυπητής και την περίφημη πλέον καρέκλα του Νότου.

Η πρόσβαση στην πανέμορφη Τρυπητή γίνεται μόνο με τα πόδια, από μονοπάτι που ξεκινάει από τον Κόρφο με απόστασή 3,5 χλμ ή από το Καστρί , Βατσιανά , και απόσταση περίπου 4,5 χλμ αλλά από ντόπιους ακούσαμε ότι μπορείς να καλύψεις ένα μέρος με την μηχανή. Αυτό περίπου είναι κοντά στο 1 χλμ. ή τουλάχιστον τόσο κατάφερα εγώ. Η πορεία γίνεται μέσα από πευκόφυτες εκτάσεις και σχεδόν σε όλα τα σημεία θα έχετε πανοραμική θέα στη θάλασσα. Επίσης, κατά τη διάρκεια της πορείας θα συναντήσετε εγκαταλελειμμένες αγροικίες κτισμένες από πέτρα στην περιοχή της Αλυκής.  Και τα δυο μονοπάτια συναντιούνται στα σπιτάκια στην Αλυκή.

 

68667098_2560128497372196_1654040142467301376_o

68509406_2560160457369000_6499507514353123328_o

 

Από εκεί και πέρα χρειαστήκαμε περίπου 1 ώρα για να κατέβουμε το μονοπάτι που είναι μέσα στο φαράγγι που καταλήγει στην παραλία της Τρυπητής.

 

69856099_878415695873792_2865779841213399040_n

69244689_2560164514035261_4421080953288392704_n

69024531_2560152307369815_8884385974876897280_o

69283467_2560131370705242_4621829172107411456_n

 

Η καρέκλα

 

Η παραλία της Τρυπητής άξιζε το περπάτημα όμως. Τα γαλάζια νερά και οι χαρακτηριστικές τρεις μεγάλες φυσικές καμάρες στην άκρη που σηματοδοτούν την τέλος  του νησιού και τις χώρας μας. Στην παραλία βρήκαμε αλλά 10 – 15 άτομα το πολύ,  χαμένοι ο καθένας στον δικό του ρυθμό. Οι περισσότεροι γυμνιστές με αυτοσχέδιους κατασκηνωτικούς οικισμούς κάτω από τα λιγοστά δέντρα της παραλίας.

 

68818389_2560150000703379_4817492592029597696_o

 

DAZZNE

 

 

Μετά την βουτιά μας , πήραμε το μονοπάτι για τα τελευταία μέτρα προς την καρέκλα. Η καρέκλα που φτιάχτηκε εκεί από Ρώσους. Στην άκρη της Ελλάδος, από 4 Ρώσους που είχαν έρθει στο νησί μετά την καταστροφή του Τσερνομπίλ το 1986.  Οι γιατροί στην Ρωσία τους είχαν συστήσει τη Γαύδο ως ένα παρθένο μέρος με καθαρή ατμόσφαιρα και περιβάλλον. Φτιάξανε λοιπόν μια τεράστια καρέκλα και την τοποθέτησαν στο βράχο της Τρυπητής, θέλοντας να ρεμβάζουν το απέραντο γαλάζιο. Η καρέκλα και το σημείο πλέον είναι πόλος έλξης για τους επισκέπτες του νησιού.

 

69257249_2560122134039499_2293360451272048640_o

68631381_2560131067371939_6071956568146968576_n

69299718_2560170120701367_2764013696396034048_n

69499141_2560160627368983_7623480033146830848_o

 

Απογευματιάζει και πριν δύσει ο ήλιος αφήνουμε την καρέκλα και την παραλία της τρυπητής για να κινηθούμε προς τον φάρο του νησιού που βρίσκεται από την νοτιοδυτική πλευρά του.

 

68591869_2560134714038241_5325111435259281408_o

68590298_2560148937370152_7648513477664833536_o

 

Ο φάρος

 

Ο φάρος της Γαύδου λειτουργούσε με πετρέλαιο και φιτίλι, ενώ σε ορατότητα και κατασκευή ήταν ο δεύτερος μετά από αυτόν της Γης του Πυρός. Κατά τη γερμανική επίθεση τον Μάιο του 1942 στο νησί, τον βομβάρδισαν και καταστράφηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος του. Ο φάρος ανακατασκευάστηκε το 2003 και από τότε λειτουργεί σαν μουσείο. Στο περιβάλλοντα χώρο υπάρχει πια και ένα αναψυκτήριο που τις απογευματινές ώρες εξυπηρετεί πολλούς τουρίστες που ανεβαίνουν από τις παραλίες για να δουν το εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα.

 

69136413_2560128237372222_6986008407115300864_n

IMG_20190811_195924

 

Πολλά ζευγαράκια ανεβαίνουν εκείνη την ώρα στο φάρο να χαζέψουν το δειλινό, τον ήλιο να χάνεται μέσα στην απεραντοσύνη της θάλασσας. Τι θα ήταν άλλωστε τα καλοκαίρια μας χωρίς μια δόση ερωτά και ρομαντισμού.

 

DSC_0266

69349063_2560126164039096_7665771601152966656_o

69494972_2560123697372676_1242677567949897728_o

 

Ο ήλιος χάνεται το φεγγάρι σηκώνεται από την άλλη μεριά του ουρανού , οι καρέκλες αδειάζουν, οι τουρίστες γυρνάνε στις παραλίες τους και στα χαμηλά του νησιού και φάρος μένει μόνος του εκεί να στέκει φύλακας για τους ναυτικούς.

 

DSC_0320

DSC_0281

 

 

Ένα τέτοιο βράδυ ονειρευόμασταν στην Γαύδο. Ένα βραδύ με έναν φακό να μετράμε τα αστέρια με μια ανάσα, να δούμε πιο θα πέσει πρώτο , να να τα φωτίσουμε για να πάρουμε λίγο λάμψη. Κάτι τέτοια βράδια που σε κάνουν να σκέφτεσαι γιατί ταξιδεύουμε, όχι να ξεφύγουμε από την ζωή και την καθημερινότητα, αλλά για να μην μας ξεφύγει αυτή.

 

68873167_2560123620706017_4142020654436188160_o

 

 

Το επόμενο πρωί, και αφού απολαύσαμε τον καφέ μας με την ανατολή, περιηγηθηκάμε στο νησί. Μέσα στους παλιού οικισμούς , στο ελικοδρόμιο έκτακτης ανάγκης , στην παραλία του Άι Γιάννη με τους άπειρους κατασκηνωτές.

 

 

69341474_372410356765533_4330453535570264064_n

68627273_2560128730705506_7773560793357877248_o

69114536_2560129370705442_6697527011599974400_o

69203873_2560128884038824_7552216415353176064_o

68777849_2560128010705578_5176609973177679872_o

69257218_2560125700705809_3873166048282804224_o

 

 

Μετά από 36 ώρες στο νησί ξαναμπαίνουμε καράβι για να επιστρέψουμε Κρήτη . Είπαμε ο χρόνος κυλάει διαφορετικά εδώ , για αυτό μάλλον και ο Οδυσσέας πέρασε 7 χρόνια εδώ ως αιχμάλωτος της Καλυψώς. Στο καράβι είχαμε την τύχη εκτός του να χαζεύουμε την επιβλητική Κρήτη όσο πλησιάζουμε και προς την Σαμαριά, άλλα και να συνταξιδεύουμε με τον Ψαραντώνη. Έναν από τους πιο γνωστούς Κρητικούς λυράρηδες , και αδελφός του Νίκου Ξυλούρη. Έχοντας παίξει με την λύρα κρητικά τραγούδια , σε όλο τον κόσμο.

 

68748321_2560126687372377_3934549321445277696_o

69110154_465812810664620_4071375816875835392_n (1)

 

 

Παλαιόχωρα , Ελαφονήσι , Κεδρόδασος

 

Φτάνοντας βραδάκι σχεδόν Παλαιόχωρα αποφασίζουμε που θα μείνουμε , για τις επόμενες 2 μέρες, με σκοπό να δούμε και το Ελαφονήσι την επόμενη. Η Παλαιόχωρα μας άρεσε αρκετά με τα πλακόστρωτα σοκάκια της, τα περιποιημένα μαγαζάκια για καφέ ή φαγητό, εάν και αρκετά τουριστική είχε ένα όμορφο χαρακτήρα και αύρα. Είναι χτισμένη σε μια μακρόστενη χερσόνησο που απλώνεται μέσα στο Λιβυκό πέλαγος με πολλές ωραίες παραλίες κοντά της.

 

IMG_20190813_191630

DSC_0457

68730543_2560164204035292_6644104975716712448_n

 

 

Την επόμενη το πρωί κατευθυνθήκαμε από Σκλαβοπούλα προς Ελαφονήσι. Ο δρόμος δύσκολος ακόμη και τα χωμάτινα λάστιχα που φορούσαμε. Κάπου στην μέση πετύχαμε και ένα μοναδικό αμάξι με 2 τουρίστριες που αναζητούσαν χάρτη, για να επιβεβαιώσουν ότι είδαν καλά την ταμπέλα , προς Ελαφονήσι μόνο 17 χλμ. Η θέα όμως από ψηλά άξιζε.

 

68517080_2560126514039061_2871990368218382336_o

 

Ελαφονήσι είναι ένα μικρό νησάκι με λευκή άμμο, που το χωρίζει από τη στεριά μια λιμνοθάλασσα με βάθος 1 μέτρο το πολύ. Η άμμος στο Ελαφονήσι είναι λευκή, αλλά σε πολλά σημεία έχει μια ροζ απόχρωση από τα χιλιάδες σπασμένα κοχύλια που περιέχει. Τα νερά είναι διάφανα και με το γαλαζοπράσινο χρώμα τους θα σας θυμίσουν εξωτικό παράδεισο. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την σχετικά εύκολη πρόσβασή από την αλλή μεριά (Χανιά), τα σοσιαλ και το ότι ήταν Αύγουστος, το κάνει μη απολαυστικό πλέον. Εμείς φτάσαμε μέχρι το πάρκιγκ. Αντικρίσαμε το χάος, κόντεψαν να με τρακάρουν 3-4 φορές, πληροφοριθήκαμε ότι περίπου 6000 τουρίστες βρίσκονταν στην παραλία και απλά φύγαμε.

Το κεδρόδασος από την άλλη απέχει μόλις 3 χλμ από εκεί, είναι στην ουσία η έξω παραλία του κόλπου στο ελαφονήσι, είναι ένας πραγματικός παράδεισος που μπορείς ακόμη να τον απολαύσεις. Η παραλία είναι γεμάτη με δέντρα θαλασσόκεδρους και αμμοθίνες. Τα δέντρα αυτά είναι πολύ εύθραυστα και πρέπει εάν βρεθείτε στην παραλία να τα σεβαστείτε. Εμείς απολαύσαμε όλη την μέρα μας εκεί.

 

68296977_2560128150705564_5632898502611697664_o

68676889_2560143590704020_333005680795451392_o

68704298_2560130264038686_2243463630056062976_n

 

 

Φαράγγι Σαμαριάς

 

Την επόμενη θα πηγαίναμε Χανιά , όμως πρώτα κάναμε μια από της καλύτερες μοτοσυκλετιστικές διαδρομές του νομού. Από Παλαιόχωρα φύγαμε για Άνυδροι , Ροδοβάνι , Επανωχώρι , και στην συνέχεια οροπέδιο Ομαλού από όπου ξεκινάει και το φαράγγι της Σαμαριάς. Το Φαράγγι της Σαμαριάς είναι το διασημότερο πεζοπορικό φαράγγι της Ευρώπης, αποτελώντας τμήμα του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4. Χρειάζεται περίπου 6 ώρες για να το διασχίσει κάποιος και μετά με καραβάκι να γυρίσει μέσω Αγίας Ρουμέλης , προς τα πίσω. Το μήκος του αγγίζει τα 15 χλμ. Ένα πραγματικό στολίδι φύσης για την Κρήτη και την Ελλάδα μας. Εμείς δεν είχαμε την ευχέρεια χρόνου να το κάνουμε καθώς σε 2 βράδια φεύγαμε από το νησί και θέλαμε να δούμε και την πόλη των Χανίων.

 

68914077_2560127560705623_3031565029083185152_o

68698529_2560127877372258_4227838769639718912_o

 

Χανία

Τα δυο τελευταία βράδια στο νησί θα τα περνούσαμε στα Χανιά. Βρίσκονται στην βόρεια ακτή στην δυτική Κρήτη και είναι η πρωτεύουσα του Νομού. Το βενετσιάνικο λιμάνι με το φάρο και η παλιά πόλη στο κέντρο έχουν χαρίσει στα Χανιά τη φήμη της πιο γραφικής πόλης στην Κρήτη. Οι Βενετοί έχτισαν  ένα μεγάλο τετράγωνο τείχος που περιέβαλλε όλα τα σπίτια της πόλης γύρω από το Καστέλι ,την παλιά πόλη των Χανίων περιμετρικά του λιμανιού.

69024050_2560125930705786_5740791697449680896_o

68840724_2560125410705838_5024480844278923264_o

68374894_2560155097369536_4767896822251257856_n

 

Τα Χανιά μας άρεσαν πάρα πολύ, τα περπατήσαμε ξημερώματα να τα χαρούμε χωρίς κόσμο, τα απολαύσαμε σε δύσεις του ηλίου και σε ανατολές της αυγουστιάτικης πανσελήνου, δοκιμάσαμε στα ταβερνάκια της παλιάς πόλης. Μου θύμισε αρκετά την Βενετία χωρίς τα βρώμικα κανάλια της.

69238923_367352567294278_2819571907278405632_n

68947161_2560129194038793_3300806186588176384_o

68994692_2560129540705425_5178450985139306496_o

69037895_2560125767372469_5622535382181609472_o

68935264_2560126310705748_3263052157040984064_o

69385133_2560125257372520_6007288770284486656_o

68845223_2560155334036179_4707480290392539136_o

69251686_2560170404034672_6758723135857491968_n

 

Ανώγεια

Την τελευταία μέρα πριν πάρουμε το βραδινό καράβι για την επιστροφή μας, κάναμε μια στάση για καφεδάκι στην πόλη του Ρεθύμνου με τον φίλο Μιχάλη, και ανεβήκαμε προς τα Ανώγεια. Το πιο ξακουστό και τουριστικό χωριό του Ρεθύμνου. Η μουσική, η λαϊκή τέχνη και η παράδοση είναι τα στοιχεία εκείνα που μένουν αναλλοίωτα στο χρόνο, αφού οι κάτοικοι των Ανωγείων τα κρατούν ζωντανά από γενιά σε γενιά. Σχεδόν όλοι λυράρηδες του νησιού παίζουν ή κατάγονται από εδώ. Παραδοσιακά ρακάδικα απέναντι από το σπίτι του Ξυλουρη , και γιαγιάδες στα μπαλκόνια με υφαντά. Δεν θα μπορούσαμε να φεύγαμε από το νησί εάν δεν πίναμε την τελευταία μας ρακί εκεί.

 

68433922_2560143330704046_2911133875520405504_o

68752573_2560159570702422_5603998445065994240_n

68608591_2560161884035524_4160581308361211904_o

68908807_2560150177370028_506204162606759936_o

69265425_2560164027368643_8246991735566106624_n

68867682_2560132134038499_323704332115509248_n

 

 

Καφεδάκι στο λιμάνι του Ηρακλείου με φίλους και ξανά στο καράβι της επιστροφής. 20 μέρες ταξίδι στο νησί. Θα μπορούσαμε να είχαμε φτάσει στην άλλη άκρη του κόσμου σε τόσο καιρό, αλλά όπως έχει πει και Καζαντζάκης, »Κάθε ταξιδευτής πάντα δημιουργεί τη χώρα στην οποία ταξιδεύει, το όνειρο και τον προορισμό»

 

Μέχρι την επόμενη καλά χλμ και Where the pin Shows……….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: